Portal o nowych rozwiązaniach do naszego mieszkania - z nami urządzisz najlepiej!




ROZMNAŻANIE PRZEZ SADZONKI

Łatwo rozmnaża się przez sadzonki z wierzchołków pędów lub sa­dzonki liściowe. W okresie wegetacji sa­dzonki ukorzeniają się szybko w mieszan­ce składającej się z równych części włók­nistego torfu i piasku. Zaleca się, aby sadzonki przed posadzeniem przez kilka godzin przeschły. Wybór sukulentów nadających się do uprawy w mieszkaniach jest znacznie większy, niż zwykło się uważać. Ci, którzy interesują się sukulentami i być może zechcą założyć małą ich kolekcję, odkry­ją, że może to być równie pasjonujące jak kolekcjonowanie kaktusów. Rodzina Crassulaceae jest tak liczna,-że nie sposób opisać wszystkich gatunków. Pozostaniemy więc przy roślinach, nale­żących do rodzaju Crassula falcataciągle jeszcze jest sprzedawana pod starą nazwą Rochea falcata.Dla po­rządku powinna być oznaczana obydwo­ma nazwami botanicznymi. 

BY PIĘKNIE ROSŁY

Okres spoczynku trwa mniej więcej do końca lutego. W nowoczesnych domach często problemem jest znalezienie odpo­wiedniego miejsca, zapewniającego właściwe warunki okresu spoczynku. Jak wiele kaktusów i innych sukulentów, gru­bosz nie znosi wysokiej temperatury w mieszkaniach z centralnym ogrzewa­niem; przeciwnie – potrzebuje chłodnego stanowiska o temperaturze co najwyżej 6 10″C. Wyższa temperatura powoduje osłabienie wzrostu, zrzucanie liści i wy­stępowanie mszyc. Gdy powietrze jest zbyt wilgotne, może również wystąpić szara pleśń. W lecie podle­wać należy umiarkowanie, nawozić raźna miesiąc. Spryskiwać jedynie w przypadku zakurzenia liści. Najlepiej jest przesadzać na początku marca, kiedy roślina zaczyna wypuszczać nowe pędy. Należy przesa­dzać do dość płytkiej, niezbyt dużej doni­czki lub innego podobnego pojemnika. Należy też zapewnić dobry drenaż, ukła­dając na dnie warstwę skorup. Ziemia powinna być próchniczno-piaszczysta.

CRASULLA-GRUBOSZ

Już sama mnogość nazw tych wspaniałych sukulentów świadczy o ich wielkiej różnorodności. Są wśród nich gatunki bardzo rozpo­wszechnione w uprawie i gatunki mniej znane, dlatego opisujemy je w odrębnych grupach. Pielęgnowanie. Grupa kaktusów pustyn­nych (dająca się rozpoznać po silniejszej budowie cierni) potrzebuje ubogiej, ka­mienistej ziemi pozbawionej próchnicy. Szyjkę korzeniową należy okryć żwirem, podlewać bardzo oszczędnie. Kaktusy z prerii, które są bardziej mięsiste i mają mniej cierni, lubią podłoże nieco próchniczne i bardziej wilgotne w okresie wege­tacji. Zimą wszystkie gatunki należy prze­stać podlewać i trzymać w miejscu chłod­nym’i jasnym. Zielone liście tej rośliny mają metaliczny połysk nasuwający sko­jarzenie ze srebrem. Liście są okrągłe wielkości monety 25-centowej i w niektó­rych krajach nazywa się tę roślinę ,,drzewkiem pieniężnym”.

Zależnie od odmiany Coleusa  wyrastają do 30-60 cm; ich łodygi są kanciaste, u podstawy drewniejące, a ząbkowane liście – owal­nie wydłużone, z ostrym zakończeniem,o zmiennym kształcie i zmiennej gamie barw. Niepozorne kwiaty pojawiają się latem; najlepiej jest usunąć je jak najszyb­ciej. Jednoroczne i trwałe gatunki ładnie kwitnące zimą. Prawie wszystkie są rośli­nami gorących szkłami. Jednym z przed­stawicieli tej grupy jest C. fredericii,po­chodzący z Angoli, wyrastający do metra wysokości, obficie rozgałęziony, o jasno­zielonych liściach. W grudniu wydaje dłu­gie kiście ciemnoniebieskich kwiatów. Jest to roślina jednoroczna i samosiewna.

KOLEUS

Istnieje około 200 zielnych i krzewiastych gatunków, pochodzących z Azji i Afryki. Wiele z nich uprawia się już ponad sto lat. Wyodrębnia się 2 następujące gru­py koleusów.Formy uprawiane jedynie z powodu wspaniałego, wielobarwnego ulistnienia. Rośliny tej grupy objęte są wspólną na­zwą Coleus blumei – koleus Blumego. Zależnie od odmiany wyrastają do 30-60 cm; ich łodygi są kanciaste, u podstawy drewniejące, a ząbkowane liście – owal­nie wydłużone, z ostrym zakończeniem,o zmiennym kształcie i zmiennej gamie barw. Niepozorne kwiaty pojawiają się latem; najlepiej jest usunąć je jak najszyb­ciej.Jednoroczne i trwałe gatunki ładnie kwitnące zimą. Prawie wszystkie są rośli­nami gorących szkłami. Jednym z przed­stawicieli tej grupy jest C. fredericii,po­chodzący z Angoli, wyrastający do metra wysokości, obficie rozgałęziony, o jasno­zielonych liściach. W grudniu wydaje dłu­gie kiście ciemnoniebieskich kwiatów. Jest to roślina jednoroczna i samosiewna. C.thyrsoideus,również mieszkaniec [...]

CLIVIA-KLIWIA

Rodzaj Clivia obejmuje trzy gatunki pochodząc z Afryki Południo­wej. Tylko jeden z nich, Clivia miniata – kliwia pomarańczowa – jest szerzej upra­wiany. Znaleziono go w górskich doli­nach Natalu, gdzie gleba jest gliniasta, zasobna w próchnicę, a głębsze jej wars­twy są przepuszczalne. Czasem można zobaczyć C. nobilis – kliwię szlachetną pochodzącą z Kraju Przylądkowego o znacznie skromniejszym wyglądzie równie mało wymagającą jak okazała C. miniata.Kliwia nie jest prawdziwą rośliną bulwiastą, lecz jej korzenie trochę przy­pominają bulwy. Są grube, mięsiste i two­rzą specyficzne skupiska. Równowąskie. zawsze zielone liście wyrastają jakby wprost z ziemi. Nowe liście rozwijają się parami; po kilku latach tworzy się mocny ,,pień” składający się z kolejnych warstw liści. Może on osiągnąć 60 cm wysokości.

CLERODENDRUM

Niewątpliwie najpowszechniej zna­nym gatunkiem jest Clerodendrum thom­soniae – klerodendrum Thomsona – pnącze wyrastające do 4 m i pochodzące z Kongo. Wijące się pędy obciążone są długimi, sercowatymi liśćmi. Raczej krót­ko żyjące, szkarłatne kwiaty, zebrane w gęste grona, pojawiają się w kwietniu. Otoczone są wydętymi, kremowobiałymi kielichami, które, jak u kilku innych roślin, stanowią główny element dekoracyjny. Rośliną wijącą się jest również C. splendens, także mieszkaniec Afryki, pokryty od grudnia do maja pękami jasnoczerwo- nych kwiatów. Gatunkiem o pokroju wzniesionym jest C. philippinum (dawniej C. fragrans). Po­chodzi z Azji Wschodniej. Jego kwiaty przypominają kwiaty hortensji, są białe przechodzące w różowe. Okres kwitnie­nia jest zmienny.

WARUNKI CHODOWANIA

Latem trzeba podlewać osz­czędnie, zimą ilość wody zależy od tem­peratury, w jakiej przebywa roślina. Od­powiednia jest woda o pH 6-6,5. Wysoka wilgotność powietrza nie jest konieczna. Od czasu pojawienia się pierwszych pędów aż do połowy sierpnia należy nawozić co tydzień; potem – co 2-3 tygodnie. Młode rośliny przesadza­my co rok, starsze rzadziej, w nieznacznie tylko większą doniczkę. Cissus nie lubi zbyt świeżo przy­gotowanej ziemi. Najlepszym podłożem jest mieszanka na bazie kompostu ogro­dowego, który w przeciwieństwie do go­towej kompostowej ziemi doniczkowej, zawierającej bardzo kwaśny torf, zawiera dużo rozłożonych różnych materiałów organicznych, a także zapewnia odpo­wiednią ilość wapnia. Roślina ceni to tak samo, jak dobry drenaż. Nigdy nie należy sadzić cissusa w doniczkę bez drenażu.Cissus łatwo rozm naża się przez sadzonki wiosną i wczesnym latem. Sadzonki te powinny mieć 3-5 cm dłu­gości i należy [...]


Nova Orient is proudly powered by Entries (RSS) and Comments (RSS).