|
Strona 4 z 4
W XIX wieku postać powracających po śmierci krwiopijców przedostała się do kultury i została w niej po dziś dzień. W 1819 roku powstała pierwsza powieść o wampirach, pod tytułem ,,The Vampyre", autorstwa Johna Polidoriego. W latach 1845-1847 wychodziła penny blood (krwawa opowiastka za pensa) ,,Varney the Vampyre", której autorem był Thomas Prest. W 1847 roku opowieść liczyła dwadzieścia odcinków i tysiąc stron druku. W 1897 roku ukazała się klasyczna powieść Brama Stokera, pod tytułem ,,Dracula". Wraz ze wzrostem popularności kina, pojawiały się nowe adaptacje opowieści o wampirach: 1913 roku nakręcono ,,Wampa", trzy lata później ,,Pocałunek wampira", 1922 roku epicki ,,Nosferatu- symfonia grozy", a w 1931 roku filmową adaptację książki ,,Dracula". Następnie powstała w latach 60 nowa wersja ,,Draculi" z Christopherem Lee, w roli głównej. Od tego czasu rynek zalewany jest opowieściami, filmami, komiksami, bajkami o krwiopijcach. Wspomnę tutaj tylko o nieśmiertelnym ,,Wywiadzie z wampirem", serialu ,,Buffy: postrach wampirów", kultowej grze RPG ,,Wampir: Maskarada", czy zapowiadanej serii filmów ,,Zmierzch".
Wizerunek wampira ewoluował. Od demonicznych istot, krwawych szaleńców, przez powracających z zaświatów krewnych, tajemniczych, złowieszczych mężczyzn w pelerynach i erotycznych wampów, po wampiryczne emo, wrażliwe, nastoletnie wampirki, łamaczy niewieścich (i męskich pewnością niektórych męskich) serc. Jeśli ktoś narzeka, że jest jak jest, że kiedyś było mrocznie, upiornie i przerażająco, a teraz jest tkliwie, komercyjnie i przewidywalnie, powinien zwrócić swój wzrok na znajomych, rodzinę, sąsiadów, społeczeństwo. Wampiry zostały wykreowane przez ludzkie lęki i potrzeby oraz nadal są kreowane. Wampiry są takie, jakimi ich widzimy i jakimi ich potrzebujemy.
Współcześnie za jedną z przyczyn domniemanego wampiryzmu przyjmuje się obłęd, lub profirie- chorobę genetyczną, objawiającą się niechęcią do światła, nudnościami, bladością, zniekształcenia twarzy. W niektórych przypadkach porfirii występuje obkurczanie dziąseł, przez co odsłaniają się szyjki zębów i zęby zdają się być dłuższe, niż są.
Istnieją także współczesne relacje o wampirach. Wampirach 1974 roku miał miejsce proces Dawida Farranta, przewodniczącego Brytyjskiego Towarzystwa Okultystycznego, który utrzymywał, że kradł zwłoki i niszczył nagrobki po to, by uchronić ludność przed plagą wampirów. Wielebny Christoper Neil, egzorcysta, twierdzi, że wielokrotnie bronił ludzi przed wampirami. Głuchoniemy Kuno Hoffman dwukrotnie uciekł ze szpitala psychiatrycznego. psychiatrycznego latach 1972-1973 ponad 35 razy wdarł się do kaplicy w Norymberdze by obcować z martwymi. Rozkopywał także świeże groby. W 1972 roku zastrzelił dwoje młodych ludzi całujących się w samochodzie i zlizał ich krew. Skazano go na karę śmierci. John George Haigh utrzymywał, że mordował swoje ofiary, by pić ich krew. Umarł na krześle elektrycznym.
We współczesnej ezoteryce i okultyzmie ukuto termin ,,wampira energetycznego". Taka osoba ma wysysać z ludzi życiową energię, żerować na ich duszy, czy też kosmicznej sile, pozwalającej nam żyć. Jest to oczywiście bzdura, gdyż psychologia tłumaczy to zjawisko występowaniem silnie dominujących osobowości, z którymi, jeśli obcujemy przez dłuższy czas, możemy się czuć faktycznie zmęczeni psychicznie.
Spotkałem się kiedyś z człowiekiem, który utrzymywał, że jest wampirem. Twierdził też, że jest nieśmiertelny, posiada nadludzką siłę i umie czytać w myślach. Pił tylko własną krew. Nie chciał jednak zademonstrować swoich nadprzyrodzonych zdolności...
|
